منيره پنج‌تَني، مؤلف كتاب «زيبايي و فلسفه هنر در گفت‌وگو: افلاطون» در پاسخ به اين سؤال كه چرا پرسش‌هايي مشخص را با اساتيد و مصاحبه‌شوندگان در ميان گذاشته است گفت: در طرح اين كتاب مهم‌ترين نكته‌اي كه از ابتدا مدنظرم بود توجه به مواضع شخصي اساتيد در موضوعات فلسفه هنر و در ادامه اختلاف نظرات آن ها در موضوعات مشترك بود. چنان‌كه اين امر را مي توان در سؤالاتي ديد كه كه به بحث و پرسش درباره يك موضوع مشترك مي‌پردازند. با چنين رويكردي مي‌توان به انديشه اساتيد در مباحث مشخص دست يافت. پيگيري اين مسأله در وهله اول به نفع جامعه فلسفي ايران است زيرا پرداختن به موضوعات مشترك از سوي اساتيد و مكتوب شدن آن‌ها مي‌تواند بستر انديشيدن دوباره به موضوعات را فراهم آورد.

از اين رهگذر مشخص مي‌شود كه كه انديشمندان كنوني ايران درباره يك موضوع مشخص چگونه مي‌انديشند و چگونه مي‌توان اين انديشه‌ها را طبقه‌بندي كرد.

اين كتاب اين زمينه را فراهم مي‌آورد كه مخاطبان بتوانند با بررسي پاسخ‌ها قضاوت كنند كه در ايران از افلاطون يك يا چند خوانش وجود دارد. به اين معني كه آيا مي‌توان به يك انديشه و برداشت واحد از افلاطون در زيبايي و فلسفه هنر او رسيد يا اين‌كه ما با چند برداشت و تفسير از وي مواجهيم و اين اختلافات تا چه اندازه بنيادين و جدي است.