مطالبی که از این پس با عنوان «رساله‌های افلاطون» در سایت منتشر خواهند شد، ادامه گفتگو و هم‌اندیشی پیگیری است بین دکتر سید نعمت‌الله عبدالرحیم زاده و من، که شروع آن به سه سال پیش برمی‌گردد. ما جلسات هفتگی متن‌خوانی مان را با بررسی نوشته‌های هراکلیوتوس افسوسی بر پایه متن یونانی (و ترجمه‌های آلمانی، فرانسوی، انگلیسی و البته فارسی) شروع کردیم. ادامه این جلسات با عبور از تاریخ و اسطوره‌شناسی یونان به جلسات بحث در باب رساله‌های افلاطون منجر شد. تمامی رساله‌ها به استثنای «قوانین»، طی دو ساله گذشته در جمع اصولا دو نفره ما که گاهی با همراهی نامنظم چند تن از دوستان دیگر همراه می‌شد، مورد بحث و مطالعه مفصل قرار گرفتند. اما پس از مسافرت من به فرانسه، تنها شیوه‌ای که برای ادامه گفتگو میان ما میسر بود، تحریر نظرات و بحث مکتوب در فضای اینترنت بود. اما از آنجا که این گفتگوی دو طرفه-که مسلما در برخی از قسمت‌ها لحن شخصی و محاوره‌ای خود را حفظ کرده- می‌تواند حاوی نکات جالب توجهی برای خوانندگان عمومی سایت «اینک فلسفه» باشد، تصمیم گرفتیم این بحث مکتوب را در اختیار خوانندگان قرار دهیم. البته باید توجه داشت که مباحثه‌ها در واکنش به رساله افلاطون و معمولا پس از مطالعه آن به رشته تحریر درآمده‌اند؛ و این نکته ضرورت مطالعه رساله افلاطون را برای فهم بهتر این مباحثه‌ها دو چندان می‌کند.