دکتر محمد ضیمران درباره ضرورت‌های پرداختن به فلسفه هنر و زیبایی‌شناسی در ایران گفت: رشته فلسفه هنر در سه دانشگاه ایران و در دوره‌هاي كارشناسي ارشد و دكتري وجود دارد و هم‌اكنون دانشجويان زيادي به اين حوزه مي‌پردازند. اين رشته يكي از رشته‌هاي پر رونق در غرب است كه در ايران نيز طرفداران بسياري دارد. بنابراين اولين دليل در ضرورت پرداختن به اين حوزه همين امر است.

از طرف ديگر برخي از كساني كه در رشته‌هاي هنري فعال هستند به مباني نظري هنر نيز بسيار علاقه‌مندند و دوست دارند با مباني فكري و انديشه‌گي اين حوزه به خوبي آشنا شوند. در واقع مي‌توان گفت كسي كه كار هنري مي‌كند ولي مباني نظري هنر را نمي‌داند كارش تقليدي خواهد شد و شاید یکی از علت‌های كپي كردن آثار هنري همين جهل به مباني به وجود آورنده اين آثار هنري باشد.

به گفته ضیمران این کتاب بر مبنای سنت سقراطي شکل گرفته است: باید توجه داشت که همه آدم‌ها حوصله خواندن آثار افلاطون را ندارند. اين گفت وگوها كمك مي‌كند كه خود اين آثار نيز خوانده شوند و فرد بفهمد كه افلاطون راجع به چه چيزهايي فكر كرده است. از طرف دیگر خواننده اين كتاب مي‌تواند جواب پنج نفر را با رويكردها و نگاه‌هاي مختلف به يك سؤال واحد مطالعه کند و با مقايسه آن‌ها چيزهاي زيادي به دست آورد که به نظر من اين امر ارزش بسياري دارد.

وی در پاسخ به این سؤال که آیا بهتر نیست بیشتر به ترجمه آثاری که در این حوزه وجود دارد پرداخته شود گفت: هر چه در غرب توليد مي‌شود وحي منزل نيست كه اگر ترجمه شود همه مسايل ما نيز حل شود. لازم است اهل فكر ما نيز ذهن خود را باز كنند. البته ترجمه كار مهمي است اما در كنار آن فكر كردن راجع به همان موضوعات و اظهارنظر درباره آن‌ها نيز بايد انجام گيرد. ما نبايد فكر كنيم آدم‌هاي ميان‌مايه و سطح پاييني هستيم كه بايد مقلد كوركورانه آن‌چیزهایی باشيم كه در غرب توليد شده است.

لینک مستقیم به مطلب