| تبليغات | X |
| ارسال مطلب به اینک فلسفه |
| آخرين اخبار |
| صفحه نخست l درباره ما l تماس با ما l آرشیو l پیوندها l گروه اینترنتی l لینک به ما l شهر فلسفه l آر اس اس |
 |
| خبر l مقاله l گزارش l یادداشت l ترجمه l گفت و گو l کتاب و نشریات l پرونده l تجربههاي ديگر |
| موضوع: در باب علومانسانی | |
علوم انساني: چالش در دو عرصه ي معرفت و اشتغال
دكتر محمدرضا بهشتي
عضو هيأت علمي گروه فلسفه دانشگاه تهران
معضل اشتغال در جامعهی ما در دهههاي اخير مسألهاي است كه دامنهاي گسترده دارد و مختص به دانشآموختگان علومانساني نيست و بايد بيترديد در چارچوبي فراخور دامنهی خود مورد تحليل قرارگيرد. در اين ميان، علوم انساني از وضعيت خاصي برخوردارند كه آنها را از ساير رشتههاي علمي ممتاز مي سازد، زيرا در مقايسه با علوم ديگر، يكي از مؤلفههاي مؤثر در معضل اشتغال دانشآموختگان اين علوم به نامعلوم بودن جايگاه و تصوير اين علوم در عرصهی معرفت در جامعهی فكري ما باز مي گردد. ناروشنيها وكاستيهاي موجود در بنيهی نظري كشور، شناخت ناكافي از حيطهی كار علومانساني و توانمنديهاي آنها و نقش مهم و تعيينكنندهاي كه ميتوانند در اين حيطه داشته باشند، موجب شده است كه بهرغم آنكه در سطح نوشتارها و گفتارها به وفور از آنها نام برده ميشود، نقشي را كه معمولاً در ساير جوامع برعهده دارند، در جامعهی ما ايفا نكنند.
در عرصهی برنامهريزيها و تصميمهاي كلان و خرد كشور نيز، چه در مرحلهی هدفگذاريها و برنامهريزيها و چه در مرحلهی مطالعاتي كه ميتوانند در زمينهی تحقق عملي اهداف تعيين شده در برنامهها راهگشا باشند، به دليل احساس بينيازي كاذب، بسياري از جهتگيريها و اقدامات عملي صورت ميگيرد كه بدون اتكا به مطالعات بنيادين پيشين، براساس برداشتهاي محدود و غالباً سطحي مراجع برنامهريزي و تصميمگيري به اجرا گذاشته ميشوند، در حالي كه بسياري از اين مطالعات بايد در حيطهی علومانساني صورت گيرد.
بهعلاوه، نبودن معيارهاي روشن به لحاظ معرفتشناختي براي داوري دربارهی اصل هدفگذاريها و سپس چگونگي ارزيابي برنامهها و درنهايت، سنجش عملكردها حداقل زمينههاي لازم براي حركت با ثبات اين علوم را از آنها سلب كرده است.
گره نخوردن فعاليتهاي آموزشي و پژوهشي با روند عمل و اجرا نوعي كندي و رخوت را در اين رشتهها به همراه داشته است.
به دليل سردرگمي در هدفگذاريها و برنامهريزيهاي آموزشي و پژوهشي، حجم و كيفيت تربيت نيروي كارآمد آموزشي و پژوهشي و انطباق آن با نيازهاي كشور در بوتهی ابهام قرار گرفته است. اين در حالي است كه آمار تعداد مؤسسات آموزشي و پژوهشي، دانشجويان و دانشآموختگان اين رشتهها رشدي پرشتاب داشته و اشتغال آنان را به چالشي جدي مبدل ساخته است.
لینک مستقیم به مطلب
|
| پرونده |
|
شماره سوم، آذر 1387 فلسفه از نگاه فيلسوفان  پروندههاي قبلي |
| سایتهای مرتبط |
 |
| از سایتهای دیگر |
|
:: گفتوگو با حمید طالبزاده رئیس انتشارات دانشگاه تهران :: انتقاد رئیس فرهنگستان علوم از وزارت علوم :: در ستایش زبالهگردی :: غبارزدایی از چهره سعدی؛ گزارشی از نشست «تصویری جامع از سعدی» در شهر کتاب :: چرا تلاشهای روشنفکری در ایران به ثمر نمی رسد؟ :: ما روشنفکر بومی نیستیم :: اهمیت رواج فلسفه در مدرسههای ایران :: مشکل دانشجویان فلسفه، نداشتن قدرت تحلیل است در گفتگو با دکتر حسین شیخ رضایی :: مشکلات تدریس فلسفه در ایران در یادداشتی از دکتر عبدالکریم رشیدیان :: مشکلات تدریس فلسفه در ایران؛ یادداشتی از دکتر منوچهر صانعی دره بیدی :: گفت وگو با دكتر «رضا داورى اردكانى» درباره فوتبال :: همنشینی با افلاطون و دریدا :: آسیب شناسی آموزش فلسفه در ایران در گفتگو با دکتر سروش دباغ :: گزارش لحظه به لحظه از مناظره الوین پلانتینگا و دنیل دنت درباره نسبت میان خداباوری و تکاملگرایی :: خردنامه صدرا در فهرست نشریات تخصصی فلسفی جهان |
| عضویت در خبرنامه |
| دعوت از دوستان |
    
|
|
all rights reserved © 2008 Isphilosophy استفاده و بازنشر مطالب اینک فلسفه با ذكر منبع بلامانع است نظر نویسندگان لزوماً موضع اینک فلسفه نیست |