منيره پنج‌تَني، مؤلف كتاب «زيبايي و فلسفه هنر در گفت‌وگو: افلاطون» در پاسخ به اين سؤال كه چرا پرسش‌هايي مشخص را با اساتيد و مصاحبه‌شوندگان در ميان گذاشته است گفت: در طرح اين كتاب مهم‌ترين نكته‌اي كه از ابتدا مدنظرم بود توجه به مواضع شخصي اساتيد در موضوعات فلسفه هنر و در ادامه اختلاف نظرات آن ها در موضوعات مشترك بود. چنان‌كه اين امر را مي توان در سؤالاتي ديد كه كه به بحث و پرسش درباره يك موضوع مشترك مي‌پردازند...

لینک مستقیم به مطلب

واژه‌ي metaphor، استعاره، از واژه‌ي یونانی metaphora گرفته شده که خود مشتق است از meta به معنای «فرا» و pherein، «بردن». مقصود از این واژه دسته‌ي خاصی از فرایندهای زبانی است که در آن‌ها جنبه‌هایی از یک شئ به شئ دیگر «فرابرده» یا منتقل می‌شوند، به نحوی‌که از شئ دوم به گونه‌ای سخن می‌رود که گویی شئ اول است. استعاره انواع گوناگون دارد، و تعداد اشیاء دخیل در آن نیز می‌تواند تغییر کند، اما روال کلی «انتقال» بلاتغییر می‌ماند...

لینک مستقیم به مطلب

از زمان پیدایش رسانه‌‌ای به نام فیلم، بحث‌های زیادی را در باب هنر بودن یا نبودن آن مطرح شده است. مطلبی که در ادامه می‌خوانید، نگاهی اجمالی دارد به بحث‌هایی که در این زمینه صورت گرفته است.

لینک مستقیم به مطلب

از زمان پیدایش رسانه‌ای به نام فیلم، بحث‌های بسیاری درباره آن از وجهه نظرهای گوناگون صورت گرفته است که فلسفه فیلم یکی از مهم‌ترین دستاوردهای آن مباحث است.

لینک مستقیم به مطلب

در نظر اورليوس آگوستينوس (430-354) يكي از پر نفوذ ترين متفكران دوره مسيحي متقدم ،زيبايي خصلتي عيني و نه صرفا يك نگرش است . آگوستين بر اين باور بود كه بهجت حاصل از زيبايي ، وجود زيبايي به طور مستقل از ما را مقرر مي سازد و اينكه ما در باره زيبايي تامل ، و نه آن را خلق ، مي كنيم . او مي پرسد : آيا يك شيء زيباست ، چون به ما بهجت مي دهد يا بهجت ميبخشد ، چون زيباست ؟ پاسخ وي اين است كه ( شيء زيبا ) بهجت مي بخشد چون زيباست.

لینک مستقیم به مطلب

 جناب آقای حمید حیاتی مطلبی با عنوان "درآمدی بر فلسفه هنر" را برای ما ارسال کرده اند که در ادامه می توانید  آن را بخوانید. لطفاْ ما و نویسندگان میهمان isphilosophy را از نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود بی بهره مگذارید.  

لینک مستقیم به مطلب

فلسفه فیلم به نحوی فزاینده به یکی از زیرشاخه‌های اصلی فلسفه هنر معاصر تبدیل می‌شود.

هرچند در میان دانشگاهیان، فلاسفه نخستین کسانی بودند که در دهه‌های نخستین قرن بیستم به اشکال نوین هنری پرداختند، این زمینه تا پیش از فرارسیدن دهه 80 میلادی که نوعی رنسانس در آن به وقوع پیوست در عین بسط یافتن و تکامل پیدا کردن رشد چندان قابل ملاحظه ای را به همراه نداشت.

لینک مستقیم به مطلب